Allemaal leuk die symposia en evenementen. Leuke sprekers, mooie verhalen (waarvan je je altijd weer blijft afvragen of het nou wel echt zo mooi is als daar verteld wordt), lekkere hapjes, prima drankje en iedereen die wat stoelen naast zich vrij heeft.

Lekkere onderbreking van de dagelijkse sleur. We gaan even wat nieuwe dingen bekijken en ‘inspiratie opdoen’. Na afloop  voelen we ons vol energie en fantastische nieuwe ideeen.

Maar dan. Er komt een moment dat aan dit magisch moment een einde komt. Meestal ligt dat vrij snel na de 1^e koffie op de dag erna. De orde van de dag zorgt voor orde en regelmaat. We worden opgeslokt door wat we altijd al deden, hoe we het altijd al deden.

Het blijkt in de praktijk bijzonder moeilijk om veranderingstrajecten succesvol te maken, buiten het feit dat het al moeilijk is om ze te starten. Er is eenvoudigweg geen tijd voor! Heel benieuwd ben ik naar het effect van het TEDx event volgende week maandag 2 april. TEDx heeft als thema ‘The Future of Health’. Toekomst die ons als muziek in de oren moet gaan klinken. Ik ben benieuwd of het een pakkend deuntje gaat worden; ik hou je op de hoogte. Als ik dinsdagmiddag nog neurie dan heeft het al effect gehad. Om de mening van het veld te polsen heb ik een poll gestart; ik ben benieuwd hoe jullie ertegenaan kijken!

Klik hier en ga naar LinkedIn om jouw stem uit te brengen!

In lijn met de Tick-Tock filosofie heeft Intel recent de nieuwe Xeon familie van processoren geïntroduceerd. De platformen uit de nieuwe Xeon E5 familie zijn gebaseerd op het huidige 32nm productie proces, maar nu in combinatie met de Sandy Bridge microarchitectuur. Deze microarchitectuur zorgt voor een nog betere integratie van I/O, meer geheugen capaciteit, meer cores, meer cache, beter energieverbruik & beheer, en tot 80% betere prestaties!

Die verbetering in prestaties komt gedeeltelijk door de toevoeging van nieuwe instructies die floating point bewerkingen efficiënter uitvoeren. Het platform wat deze processoren huisvest is uitgerust met snellere I/O om al deze datastromen vrijelijk in- en extern te laten communiceren. Daarbij is hardware ondersteuning voor een aantal beveiligingsfuncties ingebouwd. Zoals u ziet zijn er een behoorlijk aantal nieuwe innovaties op het Xeon platform.

What’s in a name?

Voorheen werden de Xeon processoren met de cijferreeks 3000, 5000 en 7000 aangeduid. De nieuwe Xeon processoren komen met een aantal verschillende configuraties en verschillende sockets en krijgen een nieuwe naam. Dit is gedaan om het overzicht te behouden tussen de verschillende processoren. In navolging van de eerder gelanceerde Xeon E3 (voorheen 3000 serie) en de Xeon E7 (voorheen 7000 serie) worden de mainstream processoren (voorheen 5000 serie) vanaf nu aangeduid als de Xeon E5. Achter de bekende Xeon ´brand´naam komt nu een duidelijke indicator van de serie (E3, E5 of E7) gevolgd door vier cijferig nummer wat u in staat stelt om een aantal zaken over de processor in één oogopslag af te lezen. Het eerste cijfer vertelt u of deze processor in een single of multi (2-, 4-, of 8-) processor platform past. Het tweede cijfer geeft weer met welke socket de processor is uitgerust. (Een 8 is socket LS (westmere EX), een 6 is socket R en een 2 is socket H2). De laatste twee cijfers van (van de vier) geven de specifieke processor type weer.

Om alvast te faciliteren voor toekomstige processoren kan er in de toekomst een versie indicator (in de vorm van v1 v2 e.d.) worden toevoegd.

Innovaties op een rijtje

Zoals gezegd brengt Sandy Bridge een groot aantal voordelen met zich mee. De architectuur is t.o.v. de vorige Xeon 5000 familie flink veranderd. Even een kleine vergelijking om de verschillen duidelijk te maken. Allereerst is het maximaal aantal cores van 6 naar 8 gegroeid (per socket) en de last level cache groeit mee van 12 MB naar 20 MB. Nieuw zijn Advanced Vector Instructies afgekort AVX. Deze nieuwe instructies stellen een Xeon E5 processor in staat om het aantal floating point operaties per clock cycle te verdubbelen!

De geintegreerde geheugencontrollers ondersteunen LRDIMMS en 4 (ipv 3) geheugenkanelen i.c.m. met het snellere DDR3-1600 (was DDR3-1333). Hierdoor wordt de geheugencapaciteit vergroot van 288 GB naar 768 GB.  De I/O controller ondersteunt nu  PCIe 3.0 en is in de processor geintegreerd. PCIe 3.0 is 2 tot 3x sneller dan PCIe 2, maar door de integratie is de I/O latency ook met 30% teruggebracht. Een tweede QPI link tussen de processoren op een maximale snelheid van 8 GT/s  (was 1 link op 6,4 GT/s) brengt de I/O bandbreedte over het algemeen naar een hoger niveau.

Bekende technology maar toch anders

Natuurlijk biedt de nieuwe Xeon E5 ondersteuning voor Intel hyperthreading technology (HT) en Virtualization technologie (VT). Ook Turbo boost technologie blijft bestaan, maar op de Xeon E5 processoren kan turbo boost technologie tijdens piek belasting heel even de processoren boven de maximale TDP laten werken. Dit kan doordat de Xeon E5 processor hele accurate thermal en power sensoren heeft. Een andere bekende technologie is Intel Nodemanager. Deze technologie geeft u realtime informatie over het actuele stroomverbruik van uw server, server rack of complete datacenter.
Door middel van een software console van een OEM of een power management oplossing van een software vendor kan u zelfs een limiet stellen aan het stroom verbuik (powercapping). Dit artikel bevat meer informatie over intel Nodemanager.

AESNI en Trusted Execution Technolgy zijn ook beide aanwezig in de nieuwe platformen. AESNI staat voor Advanced Encryption Standard New Instructions. Zoals u waarschijnlijk al vermoedt zijn dit een zestal nieuwe instructies die het versleutelen en ontsleutelen van data in hardware versnellen. Hierdoor gaat het versleutelen, of het comprimeren van een harde schijf of SSD vele malen sneller. Een ander gebruikersmodel is het ondersteunen van meer gebruikers via SSL op een webserver of het versnellen van data in database records. TXT staat voor Trusted eXecution Technologie. Deze technologie stelt u in staat om u tegen zogenaamde rootkit of blue-pill aanvallen te weren. Maar ook het beschermen van geheugen locaties, en het controleren van de integriteit van firmware,  hypervisors en virtual machines. Om dit mogelijk te maken is er wel extra software vereist van een 3de partij.  TXT werkt nauw samen met VT (virtualisatie technologie) en andere componenten in het systeem.

Intel Data Direct I/O technology (DDIO)

Een nieuwe technologie die zijn intrede doet op het Xeon E5 platform is DDIO. De combinatie van een Intel netwerkadapter en een Xeon E5 in uw server zorgen ervoor dat het geheugen niet meer geraadpleegd hoeft te worden voor I/O operaties (binnen een lokale socket). Een praktisch voorbeeld is dat data van een netwerkkaart direct in gelezen en geschreven kan worden naar de cache. Normaliter wordt in dit scenario eerst de data van de PCIe bus naar het geheugen gekopieert en dan naar cache. DDIO slaat dus een stap over in dit proces en dat heeft een drietal voordelen. DDIO vermindert I/O latency en geeft een betere I/O prestaties  en daarbij vermindert het ook nog eens het stroomverbruik.

De Intel Xeon E5 2600 processoren zijn in de volgende configuraties leverbaar:

Meer gedetailleerde informatie over de performance en de verschillende Xeon E5 processoren vindt u terug op http://www.intel.com/xeon

Joyce heeft haar notebook weer gevonden! in de vorige aflevering hebben we gezien hoe dr vPro haar notebook buiten gebruik heeft gesteld en de data veilig heeft afgesloten. In deze aflevering zien we hoe de notebook weer wordt ge-activeerd zodat joyce er weer mee aan de slag kan.

Joyce is in de problemen gekomen, tijdens operation Blue Sky is er een virus op de PC van Joyce gekomen waardoor ze niet kan doorwerken..Gelukkig kan de hulp van dr vPro ingeroepen worden door Fast Call for Help. Met behulp van de remote KVM functionaliteit kan dr vPro vanuit zijn hoofdkantoor snel en eenvoudig het keyboard, video en muis signaal overnemen om het virus te verwijderen.

Meer informatie over deze aflevering en welke tools er worden gebruikt vind je hieronder:

Using Microsoft Diagnostic and Recovery Tools Remotely with Intel® vPro™ Technology

Help Desk Console for non-TLS environments

Fast Call for Help Enterprise Considerations

VNC Viewer Plus with Microsoft System Center Configuration Manager

Het aanschaffen van IT infrastructuur is een éénmalige kostbare zaak. De terugkerende kosten zoals onderhoud en stroomvoorziening zijn (over tijd) grotere kosten-posten. Intel gebaseerde servers bieden u nu een optie om die laatste categorie kosten te beheersen of om uw server-capaciteit of continuïteit te verhogen. Ik doel hierbij op Intel intelligent power nodemanager (NM) technologie.

Intel intelligent power nodemanager (NM) technologie
Nodemanager is een technologie die gebruik maakt van een management console die met een management controller in een Intel gebaseerde server kan communiceren. Door middel van deze communicatie kan de systeembeheerder exact zien hoeveel stroom een individuele server of een rack server of een geselecteerde groep servers verbruikt. Dit is nuttig om inzicht te krijgen in het verbruik en de gerelateerde kosten. Er zijn een aantal andere oplossingen die u deze rapportage ook kunnen geven maar waar nodemanager zich onderscheidt is dat de technologie ook in staat is het stroom-verbruik per server te beïnvloeden. Door middel van deze technologie kan u dus een limiet voor het stroomverbruik per server, rack of datacenter instellen!

Dit filmpje legt kort uit hoe dit in zijn werk gaat

Zoals in het filmpje wordt uitgelegd, kleven er nog meer voordelen aan de mogelijkheid om stroomverbruik van een server te beïnvloeden. De dichtheid van servers (density) in een rack kan soms praktisch niet gehaald worden vanwege stroom en of thermische redenen. Aangezien het stroomverbruik gerelateerd is aan de warmteontwikkeling in een server en we dit nu kunnen beïnvloeden, kunnen we dus ook het verbruik limiteren met als doel een hogere dichtheid van servers in een rack te realiseren. Een andere toepassing is het verbruik van een server limiteren als er een stroom storing plaatsvindt om zodoende een langere periode op noodstroom voorzieningen te overbruggen.

Intel DataCenter manager (DCM)
Intel levert een kant en klare console die u instaat, stelt inzicht en controle te krijgen over uw infrastructuur. Dit product: Intel Datacenter Manager, kan naast de standaard IPMI commando’s die gebruikt worden voor de communicatie met de Intel gebaseerde servers ook andere protocollen (DRAC (Dell), iLO (HP) CLI en SNMP) overweg. Hierdoor heeft u dus met één console qua stroomverbruik inzicht over uw infrastructuur.  Deze technologie is reeds sinds de Xeon 5600, Xeon E7 en Xeon E3 gebasseerde producten beschikbaar. Een vereiste is wel dat deze systemen Windows Server 2003, -2008, RedHat Enterprise linux (RHEL) 5 of Novell SUSE Linux Enterprise Server gebruiken. De meeste systeem leverancier zoals Dell, HP en IBM leveren server systemen die nodemanager functionaliteit ondersteunen. Op deze pagina een overzicht. (bij twijfel even navragen bij uw systemleverancier of reseller)

Ook een flink aantal software leveranciers hebben producten die gebruik maken van Intel intelligent power nodemanager (NM) technologie. Op deze pagina een overzicht

Toekomstmuziek

Een toekomstig gebruikers model wat ik aan wil halen is het migreren van virtuele machines afhankelijk van stroomverbruik en of temperatuur. Door middel van de input sensoren kan zo intelligent de keuze gemaakt worden waar in uw datacenter de zwaarste applicaties gedraaid moeten worden. Hierdoor maximaliseert u dus het gebruik van uw infrastructuur en optimaliseert u de kosten. Deze functionliteit zal in de volgende generatie zijn intrede doen.

Voor meer informatie over Intel intelligent power nodemanager (NM) technologie verwijs ik u naar deze pagina: http://www.intel.com/content/www/us/en/data-center/data-center-management/intelligent-power-node-manager-general.html

Voor meer informatie over Datacenter manager is deze pagina een goed begin: http://software.intel.com/sites/datacentermanager/datasheet.php

Veel bedrijven hebben inmiddels als standaard voor de IT gekozen om Intel vPro systemen te gebruiken, echter niet iedereen maakt gebruik van de mogelijkheden van deze systemen. Tijdens het 2e seizoen van dr vPro, kijken we hoe je vPro systemen kunt activeren.

Meer informatie over wat dr Vpro heeft laten zien in deze aflevering vind je hier:

Hoe configureer je systemen met behulp van Altiris: Configuration Guide for Symantec Altiris CMS with Intel vPro Technology

Uitgebreide SCS configuratie guide: Intel SCS 7.1 User Guide

Host based configuratie, met SCS en SCCM: Host Based Configuration Using Intel® SCS 7 and Microsoft System Center Configuration Manager

Stap voor stap de vPro activatie uitgelegd, http://www.intel.com/content/www/us/en/remote-support/activation-of-intel-vpro-technology.html

Download de laatste nieuwe versie van intel SCS: http://software.intel.com/en-us/articles/download-the-latest-version-of-intel-amt-setup-and-configuration-service-scs/

Miniaturisatie in computers wordt vaak alleen geassocieerd met laptops en telefoons, maar ook servers zijn niet immuun gebleken voor deze trend. Al ten tijde van de eerste microprocessors is men begonnen met het opstapelen van hardware in racks. Dat was destijds geen nieuwe uitvinding: de welbekende 19”-standaard is oorspronkelijk ontwikkeld in 1890 om het signaleringssysteem voor de Amerikaanse spoorwegen in te huisvesten. Omdat de treinen net als telegraaf- en later telefoonnetwerken alle belangrijke steden met elkaar moesten verbinden, was het een logische stap om ook communicatieapparatuur in deze kasten te plaatsen. Pas veel later werd de standaard ook overgenomen door onder meer computers.

De meest gangbare kasten bieden 187cm aan effectief bruikbare hoogte, verdeeld over zogenaamde 'rack units' van 4,45cm, oftewel 1U. In totaal past er in een doorsnee kast dus voor 42U aan hardware. In eerste instantie waren rackservers niet veel anders dan gekantelde torens, die snel 5U of meer per stuk in beslag namen. Hoewel er langzaam maar zeker wel compactere varianten werden gemaakt, was het pas tijdens de beruchte dotcombubbel dat serverbouwers echt onder grote druk stonden om kleinere servers te gaan ontwerpen, waardoor de 1U ‘pizzadoos’ gemeengoed werd. Een goed gevuld rack met kenmerkend paarsgekleurde Cobalts was een goede manier om indruk te maken op potentiele investeerders.

Voor een aantal bedrijven was 1U echter nog steeds niet klein genoeg, waardoor men creatieve oplossingen ging bedenken, zoals ondiepe servers waarmee racks aan twee kanten gevuld kunnen worden (met alle onhandigheid voor het kabelbeheer van dien). Een echt goed antwoord van de industrie op deze behoefte naar hogere dichtheid was de ontwikkeling van blades, verticaal geplaatste servers die dankzij het delen van bepaalde voorzieningen zoals voeding en storage minder ruimte in beslag nemen. IBM biedt bijvoorbeeld een chassis van 7U hoog met een capaciteit voor 14 blades, effectief 0.5U per stuk. Ondertussen is ongeveer 1 op de 5 nieuwe servers die geïnstalleerd wordt een blade.

Sommige mensen vinden echter dat blades nog steeds niet genoeg dichtheid hebben, vooral vanwege de snelle groei van het internet en het feit dat veel datacentra kampen met ruimtegebrek. Verschillende bedrijven zijn daarom de afgelopen jaren bezig geweest met de ontwikkeling van de volgende stap na blades: microservers. Dell kan tegenwoordig bijvoorbeeld 12 singlecore Xeon-servers in een 3U-chassis leveren, terwijl Tyan maar liefst 18 stuks in een 4U-unit stopt. Respectievelijk gaat het hier om 0.25U en 0.22U per machine. Deze producten zijn niet ontwikkeld als proefballonnetjes, maar juist naar aanleiding van concrete behoeftes vanuit de markt. Grote namen op internet laten dit soort hardware al geruime tijd speciaal ontwikkelen, maar de laatste twee jaar zijn er commercieel beschikbare varianten van verschenen.

De kroon wordt momenteel echter gespannen door het nieuwe bedrijf SeaMicro, dat maar liefst 512 servers in 10U stopt en daarmee slechts 0.02U per 'machine' in beslag neemt. Machine tussen aanhalingstekens, want in deze configuratie is het onderscheid tussen de individuele units behoorlijk vervaagd; er zitten er maar liefst acht op één printplaat. SeaMicro heeft dit platform opgebouwd rond de Atom-processor in plaats van de Xeon, omdat deze nu eenmaal een stuk zuiniger en compacter is. De lagere betrouwbaarheid van deze chip door het gebrek aan RAS-features zoals ECC neemt men voor lief en poogt men in de chipset en software te compenseren.

Hoewel Intel niet verwacht dat de markt voor microservers heel groot zal worden, erkent het de behoefte van een aantal grote, invloedrijke klanten en wil het graag bijdragen aan het succes van Xeon en Atom in deze nieuwe categorie hardware. Het alternatief zou immers ARM kunnen zijn, wat de concurrerende architectuur een opstapje zou kunnen geven naar zwaardere servers. Om dat te voorkomen belooft Intel voortaan zuinigere serverchips uit te brengen. Er is nu al een 20W Sandy Bridge Xeon te koop, terwijl de vorige generatie - met vergelijkbare specificaties - niet lager dan 30W kwam. Later wordt nog een 15W-versie verwacht. Volgend jaar zullen verder de eerste serverversies van Atom geleverd worden, met VT en ECC-geheugen aan boord maar wel met het vertrouwde sub-10W stroomverbruik.

Het blijft niet alleen bij processors; er wordt onder de vlag van het Server System Infrastructure Forum ook gewerkt aan een standaard voor dit soort machines, de Micro Module Server Specification. Intel is een van de hoofdsponsors van deze groep en stelt bovendien een ‘Evaluation Lab’ beschikbaar aan ontwikkelaars die willen proberen of hun software goed zou draaien op een dergelijk systeem.

De 1U pizzadoos heeft volgens sommige experts zijn langste tijd gehad; met de opkomst van blades en micro-servers biedt hij lang niet meer de beste dichtheid, terwijl hij tegelijkertijd ook de capaciteit en uitbreidbaarheid van grotere 2U- of 4U-machines mist. Wellicht ziet de 'cloud' er over tien jaar dus wel zo uit: